۱۳۸۷ آذر ۵, سه‌شنبه

غلامحسین ساعدی


غُلامحُسین ساعِدی معروف به گوهرمراد متولد شنبه ۱۳ دی ۱۳۱۴ در تبریز یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان معاصر ایرانی است. از داستان گاو او (در مجموعه عزاداران بیل)، فیلمی به همین نام ساخته شده‌است که موفقیتی جهانی یافت.
ساعدی تحصیلات خود را با درجه دکترای پزشکی، گرایش روان‌پزشکی در تهران به پایان رساند. نویسندگی را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و سال‌های زیادی را به نمایش‌نامه‌نویسی و داستان‌نویسی فارسی گذراند. وی در روز شنبه ۲ آذر ۱۳۶۴ در پاریس درگذشت و در گورستان پرلاشز در کنار صادق هدایت به خاک سپرده‌شد. [۱]
او که خود آذری بود و به زبان مادری خویش نیز بسیار علاقمند بود و در روزگاران نوجوانی، با فرقهٔ دموکرات آذربایجان همکاری کرده بود، دربارهٔ زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقش ِ آن در وحدت ملی ایرانیان، طی مصاحبه‌ای با رادیو بی بی سی چنین گفت: «زبان فارسی، ستون ِ فقرات یک ملت عظیم است. من می‌خواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»[۲]

کتاب‌شناسی
داستان و رمان
عزاداران بیل
ترس و لرز
گور و گهواره
دندیل
توپ
واهمه‌های بی نام و نشان
آشفته‌حالان بیداربخت


نمایشنامه‌ها
«کار بافک‌ها در سنگر»
«کلاتهٔ گل»
«ده لال بازی (۱۰ نمایش تانتومیم)»
«چوب به‌دست‌های ورزیل»
«بهترین بابای دنیا»
«پنج نمایشنامه از انقلاب مشروطیت»
«آی با کلاه آی بی‌کلاه»
«خانه روشنی (پنج نمایشنامه)»
«دیکته و زاویه (دو نمایشنامه)»
«پرواربندان»
«وای بر مغلوب»
«ما نمی‌شنویم (سه‌ نمایشنامه)»
«جانشین»
«چشم در برابر چشم»
«مار در معبد»
«عاقبت قلم‌فرسایی (دو نمایشنامه)»
«هنگامه آرایان»
«ضحاک»
«ماه عسل»


فیلمنامه
عافیتگاه
گاو
دایرهٔ مینا
مولوس کورپوس (با همکاری داریوش مهرجویی)


تک‌نگاری
ایلخچی
خیاو یا مشکین شهر
اهل هوا

پانویس
ساعدی، غلامحسین، غریبه در شهر، تهران: انتشارات بهنام: ۱۳۷۸، پشت جلد.
الفبا شماره ۷ ص.۱۰ چاپ پاریس، سال ۱۳۶۵

هیچ نظری موجود نیست: